Özgüvenimden değil, acımdan yazıyorum. Eksik kalanları tamamlamak için.
Bir de kendimi yitirmek..
(oysa ne çok da istemiştim bir şeylere yaramayı)
Senin için bir şeyler karaladım yine, olmadı. Bir şiir yazdım ben (de) ama sana yollayamadım.
(Sen şiir sevmezsin değil mi? Ama yazarsın, biliyorum. O yüzden okuma bu şiirimi!)
Sana şiir yazmak istedim
Kalbimde kalanlarla
Dilimden akanları
Yahut doldurmak kalbimdeki boşlukları
Dualar dilimden düşmüyor!
Bir merhamet kaldı yüreğimde
Onu da ağırlamaya çekinir oldum
Ağlamak istiyorum!
Sonsuz kere saymak adını
Gözlerin,
Bilir miydin ne güzel olduklarını
Canını verebilecek birisini aldattığını
Canını yaktığını
Umursamadığı
Bağırdığımı o tüm kötüler adına
Diğer kalan ne varsa unuttuğumu
Ve sildiğimi tüm dostlarımı
Elbette bilmezsin.
Son bir cümle yazdım senin için
Bekletiyorum odamdaki kitaplıkta
Sen gelene kadar üşüyecek eminim
Ne olur çabuk gel
Üşümesin yüreğim..
_________________
Şimdi sana yazdığım tüm şiirler beni affetsin.
Çünkü ben kendimi hiç affetmeyeceğim.
Belki iyi bir eş, iyi bir baba olamayacaksın ileride, ama şunu övünerek söyle:
"Şiir oldum, iyi bir kadının yüreğinde."
Bi'kahve ?
Yorumlar
Yorum Gönder