Bezm-i muhabbet

 Erik ağacını sevince beni de sevdiler. Düz çizgi çekemeyince noktalarla çizdim. Ellerim daha güçlendi yumruk yaptım. Beynimin içinde yolculuğa çıktım, döşedim duvarlarını, tabu yaptım, tabuya taptım. Suyun önüne köprü kestim, yüz rengi birbirine kattım. Yüzüne kattım. Kırk bayırdan hangisine boyandım, hangisi renksiz kaldı sormadım. Alçak sesle bağırdım: "Renklerle güzel değil miyim?" Çok mu geride kaldım? Sevmediğim kelimeleri yüksek sesle bağırdım. "Merhamet" bende yok. "Zalim" tanımıyorum. "zan" Onun da hüsnü yok.   "  Keyfim pek yok yine. Ulaşmak istediklerimize ulaşamamak, yapmak istediklerimizi yapamamak, deneyip her şeyi bir anda yıkmak. Kafam bunlarla dolu ve ben hepsinin içine hapsolmuş durumdayım. Keyfimi yerine getiren tek şey kitaplar. Bu aralar gerçekleştirdiğim tek eylem galiba okumak. Ama mutlu olduğum tek zaman kitaplarımla baş başa kaldığım saatler sanırım.    Sanki kurmak istediğim dünyaya açılan kapılar gibiler." Her...

Enerji halkası içerisinde bekleyen daireler. Neler alabilirlerdi, oradan, buradan, şuradan ya da yanından? Kendi enerjileri kendilerine yetmez miydi  ya da başkalarınınki kendi devasa güçlerini görmezden gelmelerine mi sebep oldu? Birlikte dans ettiklerinde kocaman bir patlatma yaratabileceklerini ne zaman fark ettiler? Bir mentora mı ihtiyaçları vardı? "Gözlerini kırptı. Ben tam da şu an da varım bak..." Mentora değil de ya kendilerine ihtiyaçları varsa? Birbirlerine değil de kendilerine sarılsalardı? Big bang yeniden mi doğardı? "Ellerimi kutuya götürdüm. Her birini hızlıca kutuya attım. Hem de hiç düşünmeden. "Gitmeyi bu kadar mı istiyorsun?" "Hayır kalmaktan korkuyorum." Oysa kendi ışığını ara sıra görüyordu orada burada şurada. Fakat gözleri körleşsin istiyordu. Gözlerim kör olsun. Kör olsun ki görmeyeyim. Kör olsun ki kendimi daha çok kesebileyim.Bu nefreti nereden geliyordu? " Hızlı adımlarla özür dilemeye gittiğinde kutuyu ner...

 Yazmaya küstüm. Elimi kaldırmayı bıraktım. Şiddeti reddettim. Düşünmedim. Bunu ise bir kaç gün önce fark ettim. Her zamankinden daha berrak bir zihinle yazacağım. Acıtacak kadar dürüst oldum. Kendi içimde.Hala insanlara göre zevklerimi düzenliyorum. Orası ayrı mesele. Şuan çok berrak düşünüyor gibiyim. Ya da o kadar dumanlıdır ki ben öyle sanıyorum.  İlk ne zaman küstüğüme gelelim. Arada çırpınışlarımı hatırlıyorum. Yeniden doğmaya çalışıp beynimde sürekli kötü şeyleri bir kutuya doldurup uzayda görünmeyecek kadar uzağa gidişini hayal ediyordum.(Bunu bir kitapta okumuştum. Sizi üzen, kıran ya da kafanızı meşgul eden şeyi hayal edip onu bir kutuya koyuyordunuz. Ve hayalinizde uzaya fırlatıp görünmez olana dek onu izliyordunuz. Psikoloji üzerine bu kadar yazı okuduktan sonra bunun aslında yanlış olduğunu düşünmeye başladım şimdi.  5 tl ye aldığım kişisel gelişim kitabında okuduğum bu sorunlarla başa çıkma yöntemi, beni aldatan sevgilimden kurtulmak için işe yaramıştı....

Zayıflamış yüzü, çehresi, Bir de ruhu Çok yemiş beyni erimiş, Kaçmak istedi tuttu  ceketi gitti Grilerin tonları gözüne kalem çekti Belki buğday sarısı belki gözün bebeği Hangisi ona ağıt yaktı Sağ eller yazmaktan yoruldu İş solaklara kaldı Neler söyleyeceğiz gökyüzüne Neler söyleyeceksin var olan Sırtım kambur kalbim yok Boşluk ama gerek yok Sevmediğimde kendimi hala şiir yazıyorum Bugünlerde biraz intihar düşünüyorum Açabilmek için kalbini bir ceviz kıracağı Bastırırken ağrımış sağ elimin kenarı Bir de sağdan ikinci parmak Kalemi artık onunla tutuyorum Yazım değişiyor Ben aynı Bir beyin bulamacı Utanç Utanç Utan

Aptalca aşk Çılgınca aşk Tutku Türkü Nasılsından öte Nesin Yakınlığın bağrını deldi Yalınlık çoktan delirdi Neydensin Bağlılık Bağlanamadık Haksızlık Sana Farkettim mektup değil Mesele bendim Seni sevmedim Sadece gururumun eseriydin Şimdi ise bir hiçsin.

Ben perspektifinden  Biraz sağa biraz uzağa Beynimin içindeki böcekler Bana yalan söyler mi Çocuk gülüşün büyüdü mü görmeyeli  Sildiğim iyi oldu adresini İkinci kardeş mektup yazardı belki Tutamazdı birinci kardeş  Galata'ya bak da gözlerim kör olmasın Ortalık şenlensin biraz  Şöyle yürü de  Güller sana mektup yazsın  Ben çok kırıldım da yazamadım 

Oturdu kaldı boğazıma bir şeyler. Buralarda yutkunuyorum. Acımıyorum kendime. Hakettiğimi çok iyi biliyorum. Bardaktan boşanırcasına bela yağıyor ben senin hatrına saklanıyorum. Çok kısa yaşayıp uzun tuttuk birbirimizi.Sen tuttun beni. Kim alınırsa alınsın. Ben çöplerini kaldırdım evet ama sen benimkilerle birlikte başkalarınıkini de. Bu bir egonun çöküş anları. Ben yalnız kalmayı tercih ettim ta yolun başında. Yol uzun. Dedim ya biz mutlu olmak için doğmadık. Dışarda bağıran adamın da acıları var. Çıkıp izliyoruz hep beraber. Gülüp eğleniyoruz. Umrumuz da mı? Hayır. Daha bugün güler yüzlü insanlarla dalga geçtim. Oturdum şimdi somurtuyorum. Arasan bir nebze gülebilirim. Belki sesini duysam Nazım ın dediği unuturum dünyayı. Sadece sen olsaydın belki mutlu olurduk. Ama o sadakat, buraların pisliğini kaldıramaz. Ben kaldırıyorum ya. E gel artık kendimi aldatıyorum. Bankanın müşteri hizmetlerini aradım bekliyorum. O bile açmadı telefonu. Seni ise arayamıyorum. Son cinnetimde sild...